Tbs'ers Veldzicht lopen op hun tandvlees
Bron: de StentorZo'n vijftig patiënten van Tbs-kliniek Veldzicht in Balkbrug liepen zich zaterdagmiddag een slag in de rondte voor het Thomashuis in Balkbrug, een verblijf voor mensen met een beperking.
Van de 1.300 euro die de sponsorloop opbracht, worden binnenkort spullen gemaakt die het Thomashuis, sinds drie maanden in Veldzicht's oude Boskerk gevestigd, goed kan gebruiken.
Veldzicht is een onneembaar bastion voor wie er om welke reden dan ook terecht is gekomen. Als bezoeker doordringen in het binnenste van de vesting Veldzicht, valt ook niet mee. Paspoort in de aanslag, telefoon inleveren, riem af en dan nog tien zwaar beveiligde deuren: voordat een voet op de binnenplaats kan worden gezet moet een klein parcours afgelegd worden. Niets in vergelijking met het parcours dat de tbs'ers deze zaterdag zelf afleggen.
Neem Younas, die na ruim dertig rondjes van een halve kilometer een zichtbaar gevecht levert tegen de zweetparels op zijn voorhoofd. Iets verderop laat een andere patiënt stoïcijns zijn bebloede en geblaarde voeten zien. Betuttelend commentaar is hier aan het verkeerde adres. "Ik ben een harde", luidt het weerwoord. "Voor André (Onnink, eigenaar van het Thomashuis red.) doe ik het graag", zegt hij er achteraan.
Verderop wordt er nog snel even een sprintje getrokken.
"Er zijn enkele fanatiekelingen bij", zegt Gerrit, één van de vijf tbs'ers die de sponsorloop op poten zetten. In november 2005 ging er 'iets totaal mis' in het leven van de voormalige hbo-student uit Friesland. Naar eigen zeggen moet hij nog één jaar. Om de tijd te doden maakt hij deel uit van de interne loopgroep Gezond & Fit: de motor achter de sponsorloop. "Het verbaasde me hoe eenvoudig het was om anderen enthousiast te maken", merkte hij.
Rondom het hardloopspektakel ontstaat een informele sfeer. Hardlopers worden gefeliciteerd, stukje meloen erbij, op de achtergrond klinkt muziek, grappen worden gemaakt. Een klein wereldje, afgebakend door hekken en beloerd door camera's, maar niet geheel onttrokken van het alledaagse. Voor André Onnink is het een bijzonder schouwspel. Hij verbaast zich continu over de steun, die hij ontving nadat hij eerder dit jaar de historische Boskerk betrok om er een permanente opvang te realiseren voor mensen met een beperking. "We hebben een lijst ingediend met spullen die nodig zijn: een hek, tuinmeubels en een kippenhok. Een geweldig initiatief. Je verwacht dat mensen hier vooral met zichzelf bezig zijn. Dat stempel blijkt dus totaal niet op te gaan."