Tbs met dwangverpleging voor doden baby's
bron: ANP / ADDe 23-jarige Enschedese studente Marike H., die in 2006 en 2008 haar twee baby's vlak na hun geboorte heeft gedood, is een `ongrijpbare persoonlijkheid` en moet daarom tbs met dwangverpleging krijgen. Dat is het oordeel van psychiaters en psychologen die de vrouw het afgelopen half jaar in het Pieter Baan Centrum (PBC) hebben onderzocht.
Dat bleek vrijdagochtend in Almelo, waar de rechtbank de zaak van de dubbele babymoord behandelt. Volgens de deskundigen van het PBC heeft Marike H. een ernstige vorm van borderlinestoornis met anti-sociale trekken. Het gevaar voor herhaling achten ze niet uitgesloten, aangezien H. een ‘sterke neiging heeft om te rationaliseren en te intellectualiseren en emoties weg te stoppen’.
Als een huisgenoot begin december 2008 niet het idee had opgevat vuilnis in de achtertuin op te ruimen, zou Marike H. waarschijnlijk nóg met haar geheim hebben rondgelopen. Nu moest zij ingrijpen, want tussen het afval in de tuin ligt dan al bijna twee jaar het ontzielde lichaampje van haar zoontje Jurgen. Verstopt in een laptoptas, omwikkeld door vuilniszakken.
Op haar kamer in studentenhuis ‘Kraamhuis’ aan de Marconistraat in Enschede brengt Marike het jongetje in november 2006 ter wereld. Ze doet de bevalling in haar eentje; niemand weet van een zwangerschap. Als er al vragen zijn over haar opgezette buik, trekt ze een mistgordijn van leugens op.
Op het moment dat Jurgen ter wereld komt raakt Marike bevangen door paniek en angst. Ze knipt de navelstreng door, maar binnen een uur na de geboorte verstikt ze de baby met een kussen. Het lijkje dumpt ze tussen het (tuin)afval.
Bijna twee jaar later brengt Marike de tas met de stoffelijke resten naar een openbare plek, elders in Enschede. Daar doet een voorbijganger al snel een gruwelijke ontdekking en waarschuwt de politie, die de jacht op de moeder ontketent. De berichten doen bij Marike’s ouders alarmbellen rinkelen. Zij confronteren hun dochter met hun vermoedens en lichten de politie in.
Al in het eerste verhoor biecht Marike haar verhaal op. Dat is gruwelijker dan gedacht: In de loop van 2008 blijkt ze van nóg een jongetje te zijn bevallen, Alex. De baby komt ter wereld in hetzelfde huis, op het toilet. Weer is ze alleen. Marike laat het kindje stikken door niet in te grijpen bij de beklemming door de navelstreng. Het lijkje brengt ze in een tas naar de woning van haar moeder. Daar verstopt ze het op zolder.
Na drie maanden onderzoek is de prangendste vraag nog niet beantwoord. Hoe heeft Marike twee kinderen kunnen baren zonder dat iemand in haar omgeving iets in de gaten had? Zelfs de biologische vader, collega-student Van S., met wie ze een ‘knipperlicht-relatie’ had, geeft in verhoren aan niets te hebben gemerkt. Haar ouders waren argwanend, lieten haar een zwangerschapstest doen. In het studentenhuis stak Marike echter het controlestaafje in de urine van andere bewoners en toonde vervolgens trots een ‘negatief’ resultaat.
Onderzoek naar de achtergronden van Marike toont een levensgenieter, die haar universitaire studies niet afmaakte en het niet zo nauw nam met relaties. Ze raakte minstens twee keer vaker zwanger, maar liet de vrucht aborteren in een kliniek in Enschede. Tijdens de zwangerschappen dronk ze door en slikte ze soms een xtc-pil.
De stoffelijke resten van de jongetjes zijn begin dit jaar begraven in het bijzin van Marike, die een gedicht aan de kinderen opdroeg.
Justitie zal Marike tweevoudige moord ten laste leggen. Het gaat vooral om de vraag of de misdrijven haar kunnen worden toegerekend. Zij wordt door een psychiater getypeerd als een ‘zeer intelligente, doch emotieloze vrouw’. Hij bracht geen advies uit, omdat hij er niet in slaagde tot haar door te dringen.
Reply #2 on : Tue August 25, 2009, 13:21:01