In het tbs-systeem beslist de rechter over beëindiging van de tbs. Het komt voor dat de rechter een tbs’er vrijlaat, terwijl de kliniek het risico van recidive nog te groot vindt. Vorig jaar gebeurde dit 36 keer, in 2006 27 en in 2005 33 keer. In totaal kwamen deze jaren 101, 111 en 98 tbs’ers vrij. Uit onderzoek blijkt dat tbs’ers die zonder instemming van de kliniek vrijkomen, vaker recidiveren.

De ex-tbs’er die in februari vrijkwam, kreeg in 1990 zeven jaar cel en tbs omdat hij bij een inbraak een man had doodgeschoten. In april 2006 besloot de rechter dat hij moest worden ‘geresocialiseerd’ met het oog op vrijlating, maar de Groningse Van Mesdagkliniek weigerde dit te doen. Ook overplaatsing bleef uit.

Zo kwam de man na vijftien jaar tbs zonder voorbereiding op straat te staan. Hij had onder meer grote moeite een treinkaartje te kopen omdat hij nog nooit een kaartautomaat had gezien. Hij verblijft nu in de tweekamerflat van zijn moeder.

Het hof van Arnhem verwijt de Van Mesdagkliniek dat „door het nalaten van de kliniek het niet haalbaar [is] gebleken om een voorwaardelijke beëindiging van de dwangverpleging op verantwoorde wijze voor te bereiden en vorm te geven”. De kliniek stelt desgevraagd dat zij „de opdracht om de samenleving te beveiligen tegen mensen bij wie de kans groot wordt geacht dat zij zullen recidiveren zeer serieus neemt.”