Knipper al lang in de problemen

Een leven lang in pleeggezinnen en internaten heeft van Aram V. de sociaal zwak ontwikkelde man gemaakt die het kapotmaken van 48 liften in de L-flat in Zeist als ultieme schreeuw om hulp zag.

Dat verklaarde hij gisteren voor de rechtbank in Utrecht, waar hij terecht moest staan voor zijn hernieuwde en steeds verdergaande vernielzucht.

Want Jack de Knipper, zoals sinds eind vorig jaar de toen nog onbekende man genoemd werd die de elektriciteitskabels van de liften kapotknipte, heeft een lang verleden van vernielingen en (pogingen tot) mishandeling achter de rug.


Dat begon bij de nu 22-jarige man in 2001 met bedreiging en zware mishandeling. In de daaropvolgende jaren volgden vergelijkbare vergrijpen, heling en het bezit van harddrugs. Daarvoor kreeg hij verschillende keren hulp van onder meer de reclassering, maar dat liep steeds weer spaak. Aram bleef weg, weigerde hulp en bouwde een wantrouwen tegenover justitie en minachting voor de hulpverlening op.


Toch verklaarde hij gisteren voor de rechtbank dat het vernielen van de liften in Zeist een hernieuwde poging tot hulpvraag was.

De aanklager en de rechter vroegen zich echter af of Aram wel echt hulp zocht. De vernielingen gebeurden steeds onder invloed van drank en drugs. Zou hij wellicht gewoon zijn doorgegaan met zijn vernielingen, als hij niet was betrapt? Hij had immers tegenover vrienden verklaard dat hij het ‘geweldig’ vond dat er cameraploegen rondhingen na de vernielingen en dat hij erg zijn best deed om uit beeld te blijven. ,,Iemand die hulp zoekt, laat zich wel pakken,’’ meende de rechtbankvoorzitter.


,,Ik had wel het vermoeden dat het uit zou komen, ik was ook niet van plan om nog verder te gaan. De laatste vernieling was echt de laatste, ook als ik niet betrapt was.’’

Aram was een van de vier verdachten van de politie. Hij viel door de mand toen hij, ex-medewerker van de NS, spoorweggereedschap in huis bleek te hebben waarmee hij liftdeuren kon openen om de boel onklaar te maken. Hij legde toen al snel een bekentenis af, zoals hij zei, omdat hij hulp wilde.


Psychologen en psychiaters kwamen na onderzoek tot de conclusie dat Aram door zijn jeugd met gescheiden ouders en de tijd in de opvang, ondanks zijn hoge IQ, sociaal-emotioneel nog een kind is. Hij mist een goed rolmodel om zich in de maatschappij als ‘de gemiddelde mens’ te gedragen. ,,Hij geeft de wereld om zich heen de schuld van alles en bagatelliseert zijn eigen rol,’’ zei psycholoog Vissers.

,,Maar als er hulp komt, gooit u de kont tegen de krib, concludeerde de rechtbankvoorzitter. ,,U heeft al zo vaak psychologische hulp gehad, maar u zegt dat het toch niet helpt.’’


Aram zei dat hij een gedwongen opname inderdaad niet ziet zitten, maar wel geholpen wil worden.

De deskundigen menen echter dat gedwongen opname de enige manier is om Aram van zijn agressieve gedrag af te helpen en daarom eiste de aanklager, naast de celstraf die V. al heeft uitgezeten, ook maximaal vier jaar dwangverpleging. Daarna moet V. de schade van bijna 150.000 euro aan de liften terug gaan betalen.

Uitspraak over twee weken.