Onrust na steekincident in tbs-kliniek

bron: AD

Een tbs’er die twintig keer insteekt op een andere patiënt met een schaar. Het incident van vorige week is het zoveelste schokkende nieuws waardoor patiënten van tbs-kliniek De Kijvelanden in Poortugaal over de tong gaan.

Rommelt het binnen de kliniek waar vorig jaar een patiënt tijdens verlof ontsnapte en vervolgens een jonge vrouw (20) verkrachtte? De zorgen lijken groot, maar betrokkenen betwijfelen of De Kijvelanden een zorgenkind is.

,,Ieder dag moet worden afgewogen of je een patiënt zoiets toestaat. Mag ie vandaag in de werkplaats? Hoeveel vrijheid geef je zo iemand? Wanneer volgt er verlof? Je kunt er met alle deskundigheid, en die is er in de klinieken, nog altijd de fout mee in gaan,’’ zegt professor dr. Hjalmar van Marle, de absolute expert op het gebied van tbs (ter beschikking stelling) in ons land.

,,Punt is dat je te maken hebt met plegers van extreem gewelddadige misdrijven. Die psyche is nauwelijks te doorgronden. Dat duurt jaren. De explosiviteit en impulsiviteit van die mensen is moeilijk in te schatten. Je houdt altijd een zeker risico,’’ meent de oud-directeur van de tbs-Mesdagkliniek.

Voorzitter van de ondernemingsraad van De Kijvelanden, die zich uit veiligheidsoverwegingen alleen ’Ko’ noemt, spreekt over de aanslag met de schaar, ook van een ’incident’. ,,Er is nu onrust, dat is duidelijk. Maar zoiets als dit, blijft een uitzondering.’’

Hij wil namens het personeel nog wachten met een officiële reactie. Net als vakbond AbvaKabo vindt hij het grote verloop, het hoge ziekteverzuim niet uitzonderlijk voor De Kijvelanden. Een woordvoerster van de bond noemt die ontwikkelingen en de ermee gepaard gaande werkdruk en onvrede een algemene tendens bij gevangenissen en tbs-klinieken.

Ko kent die geluiden. Zonder op de steekpartij in te gaan, is het volgens hem niet gek dat een patiënt over een gevaarlijk voorwerp kan beschikken. Zo is in de werkplaats gereedschap beschikbaar waarmee iets anders kan worden gedaan dan alleen knutselen. ,,,Maar daar komen mensen niet zo maar,’’ benadrukt de or-voorzitter nogmaals. ,,Daar gaat een traject aan vooraf. Door ons wordt ingeschat hoeveel vrijheid iemand krijgt en wat hij aan kan,’’ benadrukt hij.

Volgens Van Marle komt er extra druk te staan op het besluit over de vrijheden van een patiënt, door de situatie in tbs-klinieken. ,,Hoe moeilijk het ook is, je moet toch die afweging maken. De patiënten dienen terug te komen in de maatschappij en door het grote aantal opgelegde tbs-behandelingen is een zekere druk op de doorstroming in instellingen. Er komen nog altijd meer mensen bij, dan dat er patiënten klinieken verlaten. Dat heeft gevolgen.’’ De leiding van de klinieken gaat hier gebukt onder. ,,De hele maatschappelijke discussie over verlofregelingen na die vreselijke gebeurtenissen is logisch, maar niet bevorderlijk voor het tbs-wezen. Smetteloos krijg je het nooit, maar ik denk dat we aantonen goed werk te doen.’'