Streven naar strenger verlof in humaan tbs-systeem
Het recente geweldsmisdrijf van een ontsnapte tbs?er toont weer aan waar PvdA?er Wolfsen al eerder op wees: het is belangrijk dat de Kamer kritisch is en op problemen in het tbs-stelsel blijft wijzen.
In een artikel in het Parool van 29 maart bracht Wolfsen dit al ter sprake. Wolfsen in het bewuste artikel: 'Alleen door verlof zorgvuldiger te verlenen en adequater te reageren op ongeoorloofd wegblijven kun je en de veiligheid en het tbs-systeem met een humane behandeling overeind houden.? Na eerdere incidenten met ontsnapte, gewelddadige tbs?ers, die niet actief waren opgespoord, leidde kritiek van de Kamer al tot een grondig onderzoek naar de verlof-en opsporingspraktijk. Wolfsen: ?Slechts een signalering plaatsen in een groot opsporingsregister als ?normale procedure'? Dat heb ik altijd een abnormale procedure genoemd. Steeds heb ik de minister ook indringend gevraagd hoe het toch in vredesnaam mogelijk was dat zo nonchalant werd gereageerd op de ongeoorloofde afwezigheid van geestelijk zieke en levensgevaarlijke mensen?. Op de vermijdbare, en dus verwijtbare fouten die de Kamer toen heeft aangetoond, is ook gereageerd: de regels voor verlof werden strenger en bij ontsnappingen werd er meteen actief gezocht. Bij het meest recente incident, de ontsnapping van Schippers, is ook grotendeels volgens de nieuwe richtlijnen gehandeld. ?Dit moesten we na het debat in alle eerlijkheid vaststellen?, vertelt Wolfsen. ?Een stevige eerste reactie van de PvdA was echter wel nodig om duidelijkheid te krijgen van de minister. Ook heeft hij nu toegezegd alle verloven in de betrokken kliniek tijdelijk in te trekken, en te kijken naar mogelijke verbeteringen. Want het is niet acceptabel dat diverse onderzoeken door deskundigen toch nog tot dit resultaat kunnen leiden.? ?Wat ons betreft is er dus nog wel het een en ander te verbeteren, zonder aan de fundamenten van het systeem te komen?, stelt Wolfsen. 'Uitgangspunt voor een parlementaire onderzoek moet zijn dat we een keer heel open en precies naar het verleden kijken, van de wetgeving tot en met het kleinste detail van de uitvoering. Ook zullen we diverse incidenten gaan onderzoeken, en kijken of er nog iets te leren valt van het buitenland. Het is namelijk belangrijk om enerzijds op een nette, humane wijze te blijven omgaan met geestelijke zieke mensen, maar anderzijds ook een veilige maatschappij te garanderen. Daarom moeten we alles op alles zetten om te voorkomen dat deze mensen weer vrij komen of verlof krijgen terwijl het gevaar nog niet voldoende is geweken.
Bij twijfel dus geen verlof. Alleen zo kunnen we voorkomen dat incidenten en de bijkomende commotie het hele tbs-systeem, de humane behandeling en een veilige samenleving opblazen.'